Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ



Έρχονται στιγμές που τον κόσμο γύρω μου
αδυνατώ πλέον να συνηθίσω τόσο σκληρό
βαρκούλες παιδικές αναποδογυρίζει και γελά
χαιρέκακη απόγνωση πονεμένες μάνες κερνά

Ένα κοφτερό μαχαίρι τότε ν' αρπάξω θέλω
αποφασιστικά στο στήθος να μπήξω δυνατά
με σφιγμένα χείλη χωρίς ούτε άχνα πόνου
συγνώμη να ζητήσω απ' το δικό μου το Θεό
Με καθαρή συνείδηση και δάκρυα στην ψυχή
τη δική μου καρδιά να ξεσκίσω σε κομμάτια
τροφή στο στόμα να ταίσω σ' αδάκρυστα παιδιά
με Αγάπη έστω για μια στιγμή να τα χορτάσω...


ΦΜ 25/2/2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...