Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΣΥΝΝΕΦΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ


Κάποτε με θλίψη στέκονται σύννεφα μοναξιάς
τα κοσμικά μάτια θολώνουν χωρίς να θέλουν
ατελές σώμα σκαρφαλώνεις έρημο, μοναχικό
αδέρφια ψάχνεις σε ώμους για ν' ακουμπήσεις
Οι μορφές που αποζητά ο νους και χαμογελά
αυτές είναι που πρέπει μαζί τους να γεράσεις...

- Οι άνθρωποι που έχουν ανεμοδούριο στην καρδιά
με μια ματιά γνωρίζονται ανάμεσα σε χιλιάδες-


Μαρία Φουσταλιεράκη 13-3-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...