Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

ΜΕΤΡΗΣΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ



Μέτρησα τους φίλους ένα όμορφο δειλινό
να ξέρω θέσεις στην καρδιά για να κρατήσω
Στο πρωινό εγερτήριο φυλώντας σκοπιά
απουσίες αδικαιολόγητες γράφτηκαν όλες
Κρατώντας φανάρια στα χέρια ένα μεσημέρι
φορώντας γυαλιά μυωπικά άσκοπα τριγύριζα
όταν αδέσποτος σκύλος πλησίασε κουνώντας την ουρά
στο πατζάκι με κατούρησε μ' ευχαρίστηση μεγάλη
Σε λεπροκομείο κοιμήθηκα ένα ξημέρωμα
τη μάσκα του ύπνου φόρεσα σ' ετοιμοθάνατο
με δακρυσμένο φιλί της ζωής τον αποχαιρέτησα
Κουράστηκα να μετράω αιώνιες ευγνωμοσύνες
σε μνήμα ξάπλωσα για να μπορέσω να ξαποστάσω
αγάπες κυριακάτικες ονειρευόμουνα για ώρες
ώσπου ο φύλακας μ' έδιωξε πετώντας μου λιβάνια
Το φανάρι έσβησα παρέα με το σκύλο
Τα γυαλιά έθαψα μέσα στα ρούχα που κάψαμε
Γυμνοί γι' άλλο καταφύγιο κινήσαμε παρέα....
- Μέτρησα τους φίλους μου από ανάγκη
σε πόσα μνημόσυνα για ν' αυτοπροσκληθώ
φορώντας τα καλά μου -


Μαρία Φουσταλιεράκη 6-4-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...