Πέμπτη, 12 Μαΐου 2016

ΣΕ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ ΜΗΝ ΚΡΥΦΤΟΥΝ



Είχε σκεπάσει καθρέφτες που αγοράστηκαν γι’ αντίκες
από μακρινές εποχές μ’ επιτυχία ήρθαν παλαιωμένοι
σκούρα υφάσματα έριχνε πάνω τους να ταιριάζουν
όχι πως γιόρταζε κάποιο πένθος βαρύ οικογενειακό
Συγγενή κανένα δεν είχε πονέσει για να θάψει,
θυμιατίζοντας ψιθύριζε κάπου - κάπου μερικές κατάρες
για την ατμόσφαιρα που την κατάπινε αποπνικτικά
Έξω, όταν αναγκαζόταν μ’ εργασίες ανούσιες να παιδευτεί
κρύο νερό έριχνε βιαστικά χωρίς ν' αγγίξει καμιά ρυτίδα
στο ζευγάρωμα είχε σταματήσει μ' αγωνία να τις μετρά
Της θύμιζαν ανομολόγητους πόθους που έβλεπαν στα μάτια
 - πλανεύτρας μάγισσας τα ονόμαζαν -
εραστές συνηρημένοι που τα ‘χανε μέχρι θανάτου ικανοποιήσει
Δειλά σκιρτήματα έκαναν προσπάθειες να δραπετεύσουν
μα βίαια πίσω τα γύριζε, κολακείες κουράστηκε να κερνά
Έτρεμε κάθε φορά αργοπορημένους πόθους ν’ αντικρίσει
δραπέτες έτρεχαν βιαστικοί στους καθρέφτες να κρυφτούν

Μαρία Φουσταλιεράκη 12-5-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...