Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΤΗΝ ΕΠΑΥΛΗ ΖΟΥΣΕ ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ


Εκκεντρική σε κάθε τι που έκανε
έλεγαν άνθρωποι όταν τη γνώριζαν
μα αν κάποιος τολμούσε να το πει
θιγμένη υπερασπιζόταν τον εαυτό της
ως φυσιολογικότητα του κοινού μέσου όρου

Τα μέτρα τα δικά της και τα σταθμά
που βεβαίως κατά περίπτωση ήταν ανόμοια
τα κουβαλούσε πρόχειρα στην τσάντα της

Αλήθεια είναι πως το συνήθειο αυτό τ' απέκτησε
από τότε που τα χρειάστηκε μα δεν τα 'χε εύκαιρα

Από τότε έβαλε μυαλό κι άρχισε να κρατά
λαϊκά ευμεγέθεις τσάντες
αντί για τις κομψές που προτιμούσε

Συμβιβαζόταν κάθε φορά και λιγότερο ανόρεχτα
η δουλειά έπρεπε να γίνεται πάση θυσία

Για μένα που 'χα την τύχη να τη γνωρίζω σε βάθος
μαζί μ' όλες τις παραξενιές και τις ιδιοτροπίες της
αυτό που μου 'κανε πιο πολύ εντύπωση
περισσότερο κι απ' τις γούνες που φορούσε
ήταν το κουδούνι για να μπεις στο σπίτι
που αντί για όνομα έγραφε "για πλακα η θεα"
και βρισκόταν όχι στην εξώπορτα ως είθισται
μα στον τοίχο της κεντρικής κρεβατοκάμαρας
στην τεράστια έπαυλη που ζούσε ολομόναχη

Μαρία Φουσταλιεράκη 16-9-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...