Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ ΔΕ ΜΕ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙ


Κι όμως.
Τίποτα πια δε με εκπλήσσει,
κανένας δε με ρίχνει από γκρεμούς,
ιδανικά δε στεγνώνω με πιστολάκια
στα μανταλάκια δεν κρεμάω ηθικές.

Χαμόγελα στα όνειρα χαρίζω,
η λάμψη κρύβεται στη σιγουριά,
αν δεν είχα ψυχές να λογοδοτήσω
θ' αποσυρόμουν πιθανόν στοχαστικά.

Τέτοια μουρμουρίζει ο εαυτός μου
σκέτο όταν πίνω μαζί του τον καφέ

Μαρία Φουσταλιεράκη 30-6-2017


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...