Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΟΥ ΛΕΙΠΩ



Πρώτη φορά
όταν ομολόγησες
με φυσικότητα
πως δε σου λείπω
τρόμαξα
μα το 'κρυψα
κάνοντας τάχα
πως είμαι γενναία
Για μέρες σκεφτόμουν
τη φράση αυτή
γκριζάριζαν οι λέξεις
έψαχνα αδιαφορία
μέσα τους αν κρύβουν
Περνούσε όμορφα
μαζί σου ο καιρός
μα όταν το θυμόμουν
σκοτείνιαζα στα ξαφνικά
κι έντεχνα απέστρεφα το βλέμμα
Σήμερα επιτέλους
κατάλαβα τι ήθελες να πεις
που καθόλου δε μου λείπεις
μα νιώθω τόσο γεμάτη από σένα


Μαρία Φουσταλιεράκη 24-8-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...