Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΚΑΙ Σ’ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ


Έχω αρχίσει και σ' ερωτεύομαι
σου 'πα μωρό μου διστακτικά
σε χρόνο που τον νόμιζα για λάθος
σε τόπο που δεν έμοιαζε σωστός,
είχα όμως ανάγκη να το εκμυστηρευτώ
να τολμήσω δυνατά να το ξεστομίσω
Σιώπησες για μια στιγμή,
έγινες σοβαρός
μα όταν το στόμα σου αυθόρμητα είπε
πως σου' χω γίνει πολύ απαραίτητη εγώ
στα σύννεφα βρέθηκα και άρχισα να πετάω
Πόσο υπέροχο είναι
απαραίτητος να' σαι
για κάποιον που τον πονάς,
πόση τρυφερότητα κρύβεται πίσω απ' αυτά τα λόγια
Απρόσμενη φροντίδα
που άδολο έρωτα παίρνει αγκαλιά
και με χαρούμενα ρούχα όμορφα τον ντύνει
Εσύ με τα στιβαρά σου μπράτσα τα δυνατά
θεμέλια βαθιά απ' το πρώτο βλέμμα
είχες αρχίσει ερήμην μου να σκάβεις
σε μια γη άνυδρη και από χρόνια πια τραχιά
που μια ξαφνική νεροποντή
μαλακή την έκανε
κι έτοιμη ξανά να καρποφορήσει


Μαρία Φουσταλιεράκη 10-8-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...