Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΠΑΛΙ


Πανσέληνος πάλι.
Σε κάποιους θα φωτίσει τη ντροπή.
Σε άλλους θα ερεθίσει κοιμισμένες υστερίες.
Ένα ολοστρόγγυλο φεγγάρι δε βγαίνει πάντα για καλό.
Ένα θηλυκό, στα κεραμίδια βρέθηκε σκαρφαλωμένο.
Κυνηγούσε όνειρα.
Αδιαφόρησε για τον επίδοξο εραστή.
Παρακολουθούσε σε μια εσοχή της απέναντι ταράτσας.
Απόψε θα του χάριζε όλη του τη ζωή.
Μάρτυρες δεν ήθελε ν' απαριθμούν τα κατορθώματά της.
Απόψε η πείνα έδωσε τη θέση της στου έρωτα τη συμφορά.
Της ήταν αδύνατο να ευτυχήσει.
Απόψε οι πατούσες ήταν βαμμένες με αίμα.
Μόνο γι' απόψε της ήταν αδύνατη η ευτυχία.
Εξαιτίας του φεγγαριού.
Που έλουσε κάτι ξεχασμένες συνειδήσεις.
Μόνο γι' απόψε.
Αύριο οι τσαλακωμένες σκέψεις θα 'χουν ξεπεραστεί.
Η ζωή της φυσιολογική πάλι θα δείχνει.
Οι καθαρές πατούσες σε πρόθυμα πτώματα θα πατούν.
Έπειτα σε ψηλοτάκουνες γόβες θα περπατάνε.
Πανσέληνος πάλι.
Ένα μικρό αγόρι κοιτάζει το φεγγάρι απ' το δωμάτιό του.
Σπάγκο θέλει να ρίξει να το πιάσει.
Μια φορά το μήνα, ξομολόγο και μάρτυρα ψάχνει.
Κάποιον θέλει να μετρά σωστά τα βήματά του.


Μαρία Φουσταλιεράκη 9-6-2017

1 σχόλιο:

Μίλα μου...