Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

ΔΕΔΟΜΕΝΑ


Ακόμα και την ώρα που έφευγα, ψελλίζοντας μια φριχτή δικαιολογία
που σίγουρα δεν έγινε πιστευτή, δεν το μετάνιωσα.

Τα δεδομένα τώρα είχαν αλλάξει και ήταν ενάντια στις ανάγκες μου, αλλά δε μου καιγόταν καρφί.

Το έκτακτο συμβούλιο κατέληξε μονάχα στο στυλ των ρούχων που ταίριαζαν στην περίσταση.

Έπρεπε, λέει, με τζιν ξεκουμπωμένα να κυκλοφορώ.

Το σκέφτηκα κι έκανα αμέσως εικόνα.

Άβολο θα ήταν στο περπάτημα, να το νιώθω να γλιστράει
και να υπάρχει κίνδυνος να πέσει ξαφνικά, αφήνοντάς με γυμνή.

Άσε που σίγουρα δε θα θυμόμουν αν στη βιασύνη μου πάνω είχα φορέσει εσώρουχο.

Εκπτώσεις για τα όνειρά μου είχα κάνει ήδη αρκετές,
το αιδοίο μου όμως σε πλειστηριασμό, δε σκόπευα για κανένα λόγο να βγάλω.


Μαρία Φουσταλιεράκη 10-1-2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...