Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ


Ημερολογιακά ο χρόνος σε λίγο τελειώνει. Τη θέση του θα πάρει ένας νέος, στον οποίο θ’ αποθέσουμε πάνω του τις ελπίδες, τα όνειρα, τις ευχές και τις προσδοκίες που ο παλιός δε μας έκανε τη χάρη να πραγματοποιήσει.
Όχι πως εμείς δεν έχουμε μερίδιο ευθύνης. Αν όχι για όλες τις αναβολές και τις δικαιολογίες, αλλά γι’ αρκετές από τις ματαιώσεις της ζωής μας.

Θα το καταλάβουμε αν κάνουμε απογραφή της ζωής μας γι’ αυτό τον τελευταίο χρόνο.

Απογραφή ανθρώπων
Απογραφή εμπειριών
Απογραφή συναισθημάτων

Κάνοντας το συναισθηματικό απολογισμό της χρονιάς που πέρασε ίσως νιώσουμε την ανάγκη να πούμε μερικά ευχαριστώ.

Ευχαριστώ στους έρωτες που βάλαμε μέρα από την πόρτα του σπιτιού μας κι αυτοί το έσκασαν νύχτα απ' το παράθυρο γιατί δεν είχαν τα κότσια να πουν, δε μου κάνεις, ή δε νιώθω το ίδιο όπως πριν.
Την επόμενη φορά θα σκεφτούμε πιο ώριμα σε ποιον θ΄ ανοίξουμε την πόρτα μας.

Ευχαριστώ στους φίλους που είχαν μια ανάγκη και μεις τρέχαμε πανικόβλητοι μέσα στη νύχτα για να σβήνουμε μικρές και μεγάλες πυρκαγιές που έβαζαν.
Όταν όμως εμείς τους χρειαστήκαμε, μας έφτυσαν με αναίδεια κατάμουτρα πως δε γυρνά ο κόσμος γύρω από μας.
Την επόμενη φορά θα βρουν την κλήση τους να προωθείται ευγενικά στον αγύριστο.

Το μεγαλύτερο όμως ευχαριστώ το χρωστάμε στον εαυτό μας.

Που άντεξε όρθιος ακόμα ένα χρόνο και παρέμεινε σχετικά αλώβητος.

Που δεν έχασε την ανθρωπιά του ακόμα και όταν έβλεπε αναλγησία γύρω του.

Που δε σταμάτησε να λέει πως αγαπά κι ας ρίσκαρε να πεταχτεί η αγάπη του στα σκουπίδια.

Που δε λάθεψε το ένστικτό του στον κίνδυνο και δεν παρασύρθηκε σε σκοτεινά και δύσβατα μονοπάτια.

Που δε λησμόνησε το παιδί μέσα του κι όποτε έβρισκε χρόνο έπαιζε μαζί του ολόγυμνος στη βροχή.

Που δε λύγισε απ’ τη φτώχια, την ανέχεια και τις δυσκολίες της καθημερινότητας, σε σημείο να χάσει την αξιοπρέπειά του.

Που ελπίζει ακόμα πως η κατανόηση κι η αγάπη προς τον εαυτό μας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα για να μάθουμε αληθινή αγάπη τι θα πει.

Που εύχεται να έχει μάθει απ' όλα τα λάθη του, για να μπορέσει να κάνει καινούρια και να μάθει κι απ' αυτά.

Που συγχωρεί τον εαυτό του που είναι ατελής και που η ατέλεια του δίνει τη δυνατότητα να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Αυτή είναι μια όμορφη ευχή για το νέο έτος.

Να καταφέρουμε να γίνουμε λίγο καλύτεροι άνθρωποι.



Μαρία Φουσταλιεράκη 28-12-2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...