Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Πίνακας:Fernand Toussaint

Σε μάζωξη τρανών ποιητών καλέστηκα
όχι πως με λογαριάζανε δική τους κατηγορία
καφέδες θέλανε να σερβίρω
τσαχπίνα που ήμουν και με χαμόγελο για χείλια

Ο μέγας ποιητής έπινε μόνο καφέ ελληνικό

Πατριώτης απ' τους λίγους
και κόμπαζε πως είχε απομείνει μόνο αυτός

Το φλιτζανάκι χάθηκε στα χοντρά χέρια
μα το δαχτυλάκι ορθώθηκε να δείξει
της ευγένειας την καταγωγή

Έκαψε άσχημα τη γλώσσα του
πρόσεχε μονάχα πόσοι τον κοιτάνε

Έσκουξε απ’ τον πόνο
εκσφενδονίζοντας το δίσκο
το υγρό έσταξε χυδαία στα πλούσια ελέη
της ευνοούμενης κυρίας
μα την αδιάφορη έκανε μη χάσει τα πρωτεία

Χαχάνιζαν διακριτικά το πάθημά του
όλοι οι ομότεχνοί του στην παρέα
και χαίρονταν στο βάθος με το ρεζίλι

Λύπηση δε ένιωθαν για την καημένη γλώσσα
μα περιέργεια
πως με δεξιοτεχνία θα συνέχιζε
τους αυλικούς όλους πατόκορφα να γλύφει

και τους θανάσιμους εχθρούς
πως με κοσμητικά επίθετα λαϊκών
κάτω απ΄τα μουστάκια να στολίζει
  

Μαρία Φουσταλιεράκη 11-1-2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μίλα μου...